De verhalen

Omwille van de privacy zijn niet alle verhalen in hun geheel opgenomen.

Alle verhalen en illustraties zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gecopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur of illustrator.

Verhalen

Inspiratie

Over de auteur

Uw verhaal ontspruit aan de geest van Freya Van den Bossche. Ze is psychotherapeut en schrijfster.

Freya is de auteur van het boek ‘Mijn partner, mijn kind, mijn kanker’ (Lannoo, 2008) en de verhalenbundel voor kinderen ‘Het gat in de haag’, (die Keure, 2013).
Haar tweede boek
'2 000 000 stappen naar mezelf' kwam in oktober 2013 uit bij Witsand Uitgevers.

Facebook

Meer over de auteur

KRIS 0.3

IT’S NEVER TOO LATE TO CHANGE YOUR LIFE

 

(...)Miljaar miljaar miljaar.
De bunker ging niet open. Had hij de verkeerde code ingetikt? Kwamen de zenuwen hem toch nog parten spelen?
Hij probeerde nogmaals, maar bij de derde misser zou het alarm af gaan en dan stond heel de boel op stelten. Het zweet stond in zijn handen.
Bij de derde poging lukte het.
Op dat moment hoorde hij de schuifdeuren van de lift opengaan.
Net op tijd glipte hij de bunker in. Hij hoorde het bonken van zijn hart, probeerde zo min mogelijk te ademen en luisterde met zijn oor aan de deur, hopend dat hij kon achterhalen wie er nu in de gang op weg naar de kluizen was. Als hij zijn werk goed had gedaan, en dat had hij, zouden de camera’s dat wel registreren en kon het hit team het verder oplossen.
Maar hij was te nieuwsgierig. Hij moest en zou zelf zien wie de dope daar legde.
Hij sloop de bunker uit en gluurde om de hoek van de kluizenkamer.
Hij keek recht in de ogen van lange Jeanne, die - nog steeds in haar glitterkostuum - haar schoenen aan het uitdoen was en vanuit een verborgen holte in de hielen van haar plateauzolen kleine zakjes haalde. Haar bombastische pruik lag op de grond, overduidelijk ook gevuld met allerlei lekkers.
“Jeanne, what the fuck???”
Als bevroren stonden ze tegenover elkaar.
Jeanne’s ogen vernauwden zich. Die blik was hem bekend, ze kon behoorlijk kattig zijn.
Zij was de eerste die haar mond opendeed. “Kris, je maakt beter dat je weg bent, ga terug naar je liefje en je kinderen en doe alsof je niets hebt gezien.”
“Wat doe jij hier, Jeanne?”
“Ik verdien nog steeds een centje bij, wat dacht je? Dacht je dat ik mijn lifestyle kon onderhouden met dat cafeetje? Een dame als ik moet zich blijven verzorgen, dat weet je. Dus moei je er niet mee, maak dat je weg komt!” Ze haalde een klein wit pistooltje met glitters te voorschijn en richtte het op hem.
Toen ging het licht uit.
Instinctief dook hij weg. Jeanne schoot niet, maar haalde in het donker naar hem uit. Ze greep hem vast met haar voor een dame veel te grote handen en een korte worsteling volgde. Zij was sterker, maar hij fitter en jonger. Hij greep haar bij de ballen en kneep tot ze dubbel plooide. Met een vuistslag schakelde hij haar uit. “Sorry, meisje,” fluisterde hij.
Het licht floepte plots weer aan en twee bange jongens verschenen in de kluizenkamer.
“Papa, ben je oké?”
“Lander en Jasper, wat verdorie!?” Hij schreeuwde, hij ontplofte bijna. “Waar is Dina, wat doen jullie hier?”
“Wij houden je al een tijdje in de gaten papa, want je doet zo vreemd met je computer altijd. Dus ben ik in je computer gaan kijken en toen zagen we dat je met iets reuze spannends bezig was!” Landers ogen schitterden.
“Ja, en ik stond op wacht vorige nacht, terwijl Lander in je laptop keek.” glunderde Jasper.
“Toen je net tegen Dina zei dat je je laptop op je werk had laten liggen wisten we dat je loog want vannacht lag je laptop thuis.”
“Dus we wisten dat er vandaag iets zou gebeuren,” vulde zijn broer aan.
Kris zijn mond viel open maar hij had geen tijd hen verder onder hun voeten te geven want op dat moment rinkelde Jeanne’s telefoon. Ze gebruikte Quincy’s ringtone. Sommige dingen bleven. Ondank de situatie kon hij een glimlach niet onderdrukken.
Hij nam op met Jeanne’s  raspende halfhoge stem en haar gebruikelijke “Ja, schat?”. Opnieuw verbaasde hij zichzelf met het gemak waarmee hij dit deed. Het was een van zijn favoriete imitatie acts, waar hij op feestjes en vooral in haar café veel bijval mee oogstte.
De stem aan de andere kant van de lijn kende hij niet, maar had duidelijk een Oost-Europees accent.
“Is de lading binnen?” vroeg die stem.
“Ja, schat, geen probleem,” antwoordde Kris zonder verpinken met Jeanne’s stem. (...)

over de opdracht

enkele elementen uit opdracht: ontvanger houdt van trillers, muziek, zijn gezin, werkt in beveiliging, en voorheen: het nachtleven.

Bovenstaand fragment komt uit halfweg het detectiververhaal dat 14 pagina's lang is. 

Uitvoering: op stick. (De ontvanger van het kado is computer- en gadgetgeek)

Geschonken door zijn liefste uit bewondering voor doorzettingsvermogen.