De verhalen

Omwille van de privacy zijn niet alle verhalen in hun geheel opgenomen.

Alle verhalen en illustraties zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen niet worden gecopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur of illustrator.

Verhalen

Inspiratie

Over de auteur

Uw verhaal ontspruit aan de geest van Freya Van den Bossche. Ze is psychotherapeut en schrijfster.

Freya is de auteur van het boek ‘Mijn partner, mijn kind, mijn kanker’ (Lannoo, 2008) en de verhalenbundel voor kinderen ‘Het gat in de haag’, (die Keure, 2013).
Haar tweede boek
'2 000 000 stappen naar mezelf' kwam in oktober 2013 uit bij Witsand Uitgevers.

Facebook

Meer over de auteur

de queeste van Ridder Djorre

Ridder Djorre en Vrouwe Sies naderden de Blauwe Burcht.
Van op de heuvel hadden ze een weids zicht op het prachtige bouwwerk dat al sinds de tijd van Heer Maurits en Vrouwe Zoe in de familie was. In de torens wapperden de vaandels met de wapenschilden van de clan.
Alleen al het zien van die kleurrijke vlaggen vervulde Djorre met grote trots.
Ze symboliseerden de eenheid en de verschillen van de clan, want elke telg had met eigen talenten en op eigen manier meegewerkt in de opbouw van het rijk en dus flapperden hard werken en plichtsbewustheid eensgezind naast gezelligheid, creativiteit, humor en solidariteit.
Hij keek van de burcht naar zijn Vrouwe, die sinds ze aan zijn zijde vertoefde mee zorgde voor deze warme en mooie clan.
Ridder Djorre glimlachte bij de herinnering hoe hij haar vendelzwaaiend had veroverd toen hij in zijn knapentijd met de Kornet overal ten lande kwam. Die episode, met zijn lief en met die groep makkers was magisch geweest en vormde nog steeds een krachtbron in alles wat hij ondernam.
Vrouwe Sies beantwoordde zijn glimlach alsof ze wist waar hij aan dacht.
“Kom, gemaal, laten we ons paard de sporen te geven, er wacht mij thuis vast een boel te doen.”
Hij gehoorzaamde graag, want het was een lange reis geweest naar de tiende stad, hoog in het Noorden. Het om beurten bezoeken van de elf steden van hun Rijk was een prettige opdracht, want ze zouden uiteindelijk een nieuwe hoofdstad kiezen waar zijn nakomelingen zich konden vestigen. Dus de stedelingen putten zich uit om elkaar te overtreffen in gastronomie, schoonheid en gastvrijheid. Maar hij was deze keer vermoeider dan bij vorige reizen.
Toen ze de ophaalbrug doorreden, zagen Ridder Djorre en Vrouwe Sies hun zoons al staan.
Ridder Djorre had nog vlug in een naburig bosje een Duitse helm opgezet en een gek kostuum aangetrokken, hij verkneukelde zich om de kinderen voor de gek te houden. Vrouwe Sies deed braaf mee met zijn zottekensspel.
‘Guten Tag meinen Herren, wo ist der Meister dieses Burcht?” donderde hij bij het afstijgen. Maar de jongens vertrokken geen spier en reageerden met een lauw: “Dag pa, dag ma”.
Wat was hier verdorie aan de hand?
Karel en Steven antwoordden niet op zijn vragen, maar namen de paarden over om ze op stal te zetten en zeiden dat ze later zouden praten, bij de maaltijd.

over de opdracht

Een schoonzus, een dochter en een petekind bestellen samen een bijzonder verhaal voor een bijzonder iemand, die zelf altijd heel veel liefde, zorg en verrassing steekt in zijn kado's....

het resultaat

  • P1080646

  • P1080631